Piaskowiec

Piaskowiec to drobnoziarnista, zwięzła skała osadowa powstała w wyniku scementowania ziaren kwarcu, skalni, miki oraz okruchów innych skał i minerałów. Przyjmuje różne zabarwienia od szarego po żółte, czerwone i białe. Ze względu na skład mineralny szkieletu ziarnowego wyróżnia się piaskowce kwarcowe, akrozowe i lityczne. Piaskowce należą do najbardziej rozpowszechnionych skał na kuli ziemskiej.W Polsce występują w: Karpatach (m.in. piaskowce ciężkowickie, godulskie, krośnieńskie), Górach Świętokrzyskich (piaskowce wąchockie, szydłowieckie), Sudetach (piaskowiec ciosowy, szarogłazy), a także okolicach Krakowa (np. arkoza kwaczalska). Szydłowieckie złoża piaskowca należą do jednych z największych w Europie, a tradycje kamieniarskie regionu sięgają XV wieku. Piaskowiec szydłowiecki użyty do wystroju elewacji czy jako surowiec rzeźbiarski z czasem twardnieje, ciemnieje i bardzo długo nie poddaje się negatywnym wpływom pogody. Dlatego zdobył sobie renomę dobrego surowca do wykonywania nie tylko rzeźb, ale także elementów dekoru architektonicznego i wykładzin elewacyjnych. Po II wojnie światowej piaskowiec zdobył sławę doskonałego, trwałego i taniego surowca używanego do odbudowy zabytków architektury. Posłużył do odbudowy zniszczonej Warszawy, wykonane z niego elementy można spotkać na Wawelu a także w wielu reprezentacyjnych gmachach za granicą. Dwa największe kamieniołomy w rejonie Szydłowca - „Śmiłów" i „Kopulak" - dostarczają piaskowiec w kolorach jasnoszarym, żółtym, białym i czerwonym. Piaskowce wykorzystywane są w przemyśle materiałów budowlanych, znajdują także szerokie zastosowanie jako materiał drogowy, ogniotrwały, kwasoodporny i zdobniczy (głównie jako posadzki i okładziny). Okładzina elewacyjna z piaskowca chroni budynki przed działaniem czynników zewnętrznych i nadaje im niezwykłe walory estetyczne. v